درخت پروانه


نام علمی : نام انگلیسی : Goldenchain Tree

درختچه ای با تاج تنک است. برای حفظ ظاهر خوب باید سالانه هرس شود. در فصل بهار گل های زرد خوشه ای معطر این درخت تمام شاخه ها را می پوشاند. از گل ها برای تزئین داخل منزل نیز استفاده می شود.درختچه ای است افراشته که شاخه های نامنظم آن از نزدیک زمین می رویند. پوست تنه سبز زیتونی و ساقه ها به رنگ سبز خاکستری است.

خصوصیات گیاهی

جنبه های زیبایی: گل معطر چشم نواز

کاربرد: بر سطح چمن، تک درخت، اسپالیه

ارتفاع: ۴ تا ۹ متر

قطر تاج پوششی: ۳ تا ۶ متر

برگ: برگ ها متناوب با سه برگچه کامل خاکستری/سبز به طول ۲ تا ۵ سانتیمتر که در انتهای دمبرگ طویل قرارگرفته و سطح زیرین آنها در جوانی پرزهای نرم دارد.

گل: زرد روشن به قطر ۲٫۵ سانتیمتر و به شکل خوشه آراسته و آویخته به طول ۱۵ تا ۳۰ سانتیمتر است که در ماه های اردیبهشت و خرداد شکوفا می شوند.

میوه: در فصل پائیز نیام های قهوه ای رنگ به طول ۵ سانتیمتر که روی درخت باقی مانده و منظره ناخوشایندی ایجاد می کند.

سیستم ریشه: سطحی

سرعت رشد: متوسط

نیازمندی های محیطی

 هرس: برای فرم دادن پس از گل دهی هر ساله هرس شود.

تغذیه: اگر درخت رشد مناسب ندارد در اوائل بهار کود ازته داده شود.آبیاری: رطوبت کافی در اختیار درخت قراردهید . زهکش خوب ضروری است.

عیوب: حالت نامنظم و نیام های بد منظر.

دما : گرما و سرما را تحمل می کند ولی در خاک های خنک و مرطوب بالنده نمی شود.
خاک : انواع خاک را تحمل می کند ولی خاک خنک مرطوب با زمینه آهکی را ترجیح می دهد. نور مستقیم خورشید و شرایط ساحلی را تحمل می کند ولی در نواحی گرم توصیه می شود که در نیم سایه کاشته شود.