سدر مقدس


نام علمی : Cedrus deodara
نام انگلیسی :   Deodar cedar, Himalayan cedar, Deodar

نام علمی این درخت Cedrus deodara، برگرفته از اصطلاح devadāru در زبان سانسکریت است به معنی “درخت خدایان“، ترکیبی از واژه های deva (خدا) و dāru (چوب، درخت، ریشه). به همین دلیل در فارسی نیز نام “سدر مقدس” برای آن برگزیده شده است و چون بومی هیمالیای غربی، شرق افغانستان، شمال پاکستان و هندوستان است سدر هیمالیا هم خوانده شده است.
درخت سدر مقدس در جوانی هرمی شکل، با حالت رشد متراکم و شاخه های گسترده است که نوک آنها به طور خوشایندی به سمت پایین تمایل پیدا می کند. با بالا رفتن سن درخت، شاخه ها حالت آویخته خود را از دست می دهد و ظاهر مطبقی پیدا می کند ولی فرم باز و نامنظم بین شاخه ها، تا حدودی نظم درخت را کاهش می دهند.رنگ برگ ها از سبز درخشان تا سبز/زرد متغیر بوده و به طور متراکم روی شاخه ها قرار گرفته اند. این درخت نیز مانند سدر اطلس نیاز به فضای زیادی برای رشد دارد، تنها برای کاشت در باغ های بزرگ مناسب است. مقاومت آن به اندازه سدر اطلس نیست، اما تا حدودی سرما را تحمل می نماید. گونه های مجنون آن هم وجود دارد که در گالری هم تصویری از این گونه موجود است.

خصوصیات گیاهی: ارتفاع: ۱۵- ۳۰ متر قطر تاج پوششی: ۱۸- ۱۲ متر

جنبه های زیبایی: حالت رشد

کاربرد: چمنزار، باد شکن،تک درخت

درختی است بزرگ، متراکم و منظم دارای شاخه های افراشته و افقی که در جوانی در قسمت انتها آویخته است، با بالارفتن سن، شاخه ها چوبی تر می شوند. پوست تنه قهوه ای، در درختان کهن شدیداً شیاردار و در درختان جوان خاکستری رنگ و صیقلی است.

برگ: برگ های آن سبز درخشان، زرد، سبز یا سبز مایل به آبی، به طول ۲٫۵ الی ۵ سانتیمتر، سخت و سوزن مانند بوده، به طور متراکم بر روی شاخه ها آرایش یافته اند.

میوه : مخروط هایی که در قسمت بالا مدور و ۷ الی ۱۲٫۵سانتیمتر درازا و ۶٫۵ سانتیمتر پهنا داشته و دو سال طول می کشد تا کامل شوند.

سیستم ریشه ای: عمقی

سرعت رشد: سریع

نیازمندی های محیطی

هرس: نیازی به هرس ندارد.

تغذیه: تغذیه خاصی لازم نیست.آفات و بیماری ها: نسبتاً عاری از هر دو است.

آبیاری : ماهانه یک بار آبیاری عمقی نمائید. زهکش خوب ضروری است.
دما : گرما و تا حدودی سرما را تحمل می نماید، اما به سرمای زیاد یا یخبندان طولانی مدت حساس است.
خاک : خاک لومی یا رسی با زهکشی خوب را ترجیح می دهد. خاک های مردابی را تحمل نمی کند. به خشکی مقاوم است. تابش مستقیم آفتاب، باد را تحمل می کند.