والرین قرمز


نام علمی :    Centranthus ruber
نام انگلیسی : Red Valerian
خانواده :   آقطیان (Caprifoliaceae)

والرین قرمز این گیاه علفی و چند ساله است. کم توقع است و نیاز به حداقل شرایط رشدی دارد و بنابراین نگهداری آن آسان است. گلدهی آن از اواخر بهار شروع می شود و دوره گلدهی طولانی دارد. فرم رشد شاخسار آن فشرده است و در مجموع گیاه زینتی محبوبی برای باغچه ها به حساب می آید.ارتفاع ساقه های گیاه تا ۹۰ سانتیمتر می رسد و گستردگی در حدود ۶۰ سانتیمتر دارد. گل ها بر سر ساقه های بلند گیاه می روید و از این رو به عنوان گل شاخه بریده هم استفاده می شود.

طول برگ ها معمولا ۸-۵ سانتیمتر است. شکل برگ های روییده از ابتدای ساقه تا نوک گیاه متغیر است. برگ های پایینی دمبرگ دار بوده و برگ های بالایی بی دمبرگ هستند. آرایش برگ ها به صورت متقابل است و شکل بعضی برگ ها تخم مرغی و بعضی دیگر نیزه ای شکل است. رنگ برگ ها سبز-خاکستری است.گل ها دارای پنج گلبرگ و بسیار کوچک هستند و به طور انبوه در گل آذین های بزرگ شکوفا می شوند. رنگ گل های این گیاه از قرمز، زرشکی، سرخابی تا صورتی و به ندرت سفید هم هست. گل ها جاذب پروانه ها هستند.

نیازمندی های محیطی

 

آبیاری : نیاز آبی آن متوسط است و به خشکی مقاوم است.
دما : در فصل سرد شاخسار گیاه خشک می شود ولی ریشه های آن یخبندان های شدید را هم تحمل می کند.
خاک : در خاک های با بافت متوسط تا شنی با اسیدیته کمی قلیایی به خوبی رشد می کند. خاک های غیر حاصلخیز را ترجیح می دهد و در آن ها به صورت فشرده تری رشد می کند. خاک این گیاه باید دارای زهکش خوبی باشد.
نور : حداقل به ۶ ساعت نور مستقیم آفتاب نیاز دارد.
تکثیر : به طور معمول از طریق بذر تکثیر می شود ولی ازدیاد آن از طریق قلمه علفی هم انجام می شود.