کدو تنبل


نام علمی :  Cucurbita maxima
نام انگلیسی : Pumpkin, Winter squash
خانواده : کدوئیان (Cucurbitaceae)

کدو تنبل، سبزی فصل گرم و گیاهی یکساله است که دارای ساقه های استوانه ای به ضخامت ۵-۴ سانتیمتر با کرکی ظریف می باشد و این ساقه ها به صورت گسترده روی زمین رشد می کنند و سطحی به طول بیش از سه متر را اشغال می کنند.برگ ها کم و بیش کلیوی شکل است و لبه های آن دندانه دار و اره ای، و دارای پنج لوب است که لوب ها گرد کوتاه و نوک کند هستند. گاهی هم بدون لوب است و فقط لبه مواج چالدار دارد. دمبرگ برگ ها پوشیده از کرک های زبر است.گل های نر و ماده مجزا و زینتی هستند. گل های نر بر روی دمگل های استوانه ای شکوفا شده و زرد پررنگ هستند. جام گل استکانی است. دمگل های ماده ضخیم و گوشتی است و در انتهای خود دارای میوه کدوی ریز است.میوه ها استوانه ای یا گرزی شکل است و رنگ معمول میوه های رسیده نارنجی است. میوه ها به طور معمول وزنی بین ۸-۲ کیلوگرم دارند ولی ارقامی از کدو تنبل تولید شده است که کدو هایی با بیش از ۳۴ کیلوگرم(Giant Pumpkin) تولید می کنند.ارقام زیادی از آن تولید شده که از نظر شکل میوه بسیار متفاوت هستند و معروفترین ارقام آن کدو تنبل هایی است که شکل کدوی های جشن هالووین است.

عموما در فصل تابستان در اغلب نقاط ایران کاشته می شود. به خصوص در نواحی غربی ایران که بیشتر به منظور استفاده از دانه های آن کاشته می شود.گوشت میوه و دانه آن و همچنین روغن حاصل از دانه های آن مورد استفاده قرار می گیرد. دانه های کدو تنبل ضد کرم هستند و مدر و مقوی می باشند. گوشت میوه آن مسکن، نرم کننده و خنک کننده است و به صورت ضماد برای درمان سوختگی، التهابات و تاول به کار می رود و برای درمان خونریزی دستگاه تنفس و خونریزی ریوی مفید است.

نیازمندی های محیطی

آبیاری : به آبیاری در حد معمول نیاز دارد. آبیاری بیش از حد باعث پوسیدگی ریشه و ساقه می شود. در فصل گرما و رشد میوه ها به آب بیشتری نیاز دارد.
دما : این گیاه، سبزی فصل گرم است و زمانی که دمای خاک به بالای ۱۸ درجه برسد بذر ها را در خاک می کارند و دمای مناسب برای رشد گیاه ۳۵-۲۴ درجه است.
خاک : به خاکی حاصلخیز و غنی از مواد آلی احتیاج دارد.
نور : به مکانی با نور کامل آفتاب نیاز دارد.
تکثیر : به آسانی با کاشت بذر گیاه جدید بدست می آید. بذر ها را ۲۴ ساعت در آب خیس می کنند و ۲۴ ساعت هم در پارچه ای خیس می گذارند و سپس می کارند. جوانه ها به سرما بسیار حساس هستند و هنگامی باید آن ها را کاشت که آخرین سرمای بهاره گذشته باشد.