گل میمون


نام علمی : Antirrhinum
نام انگلیسی :  Snapdragons /  Dragon flowers
خانواده : اسکروفورلاریاسه (Scrophulariaceae)

مبداء:کناره های دریای مدیترانه

نوع:از گیاهان دائمی نیمه خشبی است که به صورت یک ساله پرورش می یابد.

برگ:باریک و به طول ۷٫۵-۲٫۵ سانتیمتر

گل:سنبله حاوی گل های کم پر و پرپر متشکل از دوگلبرگ به هم چسبیده

رنگ گل:قرمز، زرد، سفید، بنفش، صورتی، نارنجی و قرمز آتشیفصل

گل:تابستان- پائیز

موارداستفاده:حاشیه های باغچه و استفاده از گل بریده. گل بریده میمون دارای دوام زیادی بوده و با گل های زبان پس قفا، رز و کوکب ترکیب مناسبی به دست می دهد.

موقعیت :محل آفتابی و خاک باغچه مقوی و قابل نفوذ. گل میمون سایه را نیز تحمل می کند.

تکثیر:بذر، جدا نمودن بوته ها طرز کاشت:بذور گل میمون را می توان پس از رفع سرمای زمستان مستقیماً در محل اصلی کشت و یا اینکه در اواخر زمستان اقدام به کاشت بذور در گلخانه نموده و در بهار گیاه های حاصله را به محل اصلی انتقال داد. انواع پابلند به فاصله ۴۵ سانتیمتر و پاکوتاه به فاصله ۲۵ سانتیمتر و خیلی پاکوتاه به فاصله ۱۵ سانتیمتر کشت می گردد. این گیاه به آب زیادی نیاز دارد. گیاهان حاصله در تابستان به گل می نشینند. موقعی که گل دهی گیاه به پایان رسید، تمام ساقه ها از نزدیک سطح زمین قطع، و کوددهی (کودمایع) می گردد. گل میمون را نیز می توان در اوائل پائیز در خزانه کشت نموده و در اوائل بهار به زمین اصلی منتقل نمود. جداکردن بوته ها نیز روش دیگری از تکثیر است که معمولاً در پائیز یا اواخر زمستان صورت می گیرد.