گل گندم


نام علمی : Centaurea depressa
نام انگلیسی : Low Cornflower
خانواده : گل ستارگان (Asteraceae)

گیاهی علفی و یکساله است و ساقه های آن از قاعده گیاه منشعب می شوند. شاخه ها ایستاده اند و فرم رشد گیاه یک کپه ای و یا چند کپه ای است. ارتفاع ساقه ها بین ۶۰-۱۰ سانتیمتر است.برگ ها کرک دار و کم و بیش انبوه هستند. برگ های میانی و بالایی ساقه بدون دمبرگ هستند و شکلی سرنیزه ای دارند و هر برگ نوکی کوچک دارد.آنچه که به عنوان گل می بینیم تشکیل شده از گل های مرکزی نر و ماده بنفش رنگ و گل های کناری عقیم آبی رنگ (در بعضی ارقام گل های کناری در رنگ های صورتی، قرمز و … نیز دیده شده اند).گل های کناری آبی رنگ، لوله ای- زبانه ای شکل است و دارای بریدگی های ۶-۵ تایی است.میوه ای فندق شکل دارد.به صورت علف هرز در اغلب نقاط ایران می روید و این گیاه برای درمان ضعف اعصاب به کار می رود. 

گیاهی دیگر از این جنس به نام گل گندم آبی (Centaurea Cyanus) نیز هست که بسیار شبیه گل گندم است و همچنین ارقامی از آن تولید شده است که جنبه کاشت زینتی دارد مثل Fireworks یا Black ball . کاشت ارقام زینتی آن با بذر بوده و آسان است و با اینکه گیاهی یکساله است به خاطر خودرویی آن در سال های بعدی نیز در همان محل قبلی می روید.

مصارف دارویی گیاه گل گندم آبی شناخته شده و به شرح زیر است: گل های گیاه قابض ملایم است و عرق تهیه شده از آن، در گذشته به منظور برطرف کردن ضعف بینایی به کار می رفته است. در طب جدید گیاهی از گل های آن به عنوان مقوی، محرک و قاعده آور استفاده می کنند.  گل های گیاه دارای اثر مدر است و از آن برای درمان آب آوردن انساج استفاده می شود. در سرماخوردگی جهت رفع سرفه و بیماری های سینه به کار می رود. دم کرده آن با آب مقطر به صورت مایع در رفع التهاب چشم به کار می رفته است. تمام اندام های گیاه تب بر است و از آن برای درمان بیماری های کبدی، زردی و بیماری های پوست استفاده می شود. میوه گیاه اثر مسهلی دارد.