گیاه بابونه


نام علمی : ANTHEMIS NOBILIS
خانواده : ASTERACEAE - کاسنی

بابونه گیاهی است معطر که به علت داشتن گلهای زیبا ، گیاه زینتی نیز محسوب میشود و در چمنزارها و زمین های شنی میروید.
این گیاه، خاصیت طبی و دارویی دارد و برای مصارف زیبایی و ساخت عطرها نیز مورد استفاده قرار میگیرد. به عنوان طعم دهنده در پخت بعضی غذا ها از گیاه بابونه استفاده میشود.

این گیاه چند ساله و همیشه سبز ارتفاعی تقریبا ۳۰ سانتیمتر دارد. ساقه آن به رنگ سبز مایل به سفید، برگ های آن كوچك متناوب و دارای بریدگی های باریك، نامنظم و پوشیده از كرك است. گل های آن مجتمع در یك طبق كه به طور منفرد در انتهای ساقه گل دهنده قرار گرفته اند . این گلها از اواسط بهار تا اواسط تابستان بر روی ساقه دیده میشوند. در هر طبق، گل های سفید در اطراف و گل های زرد در قسمت وسط قرار دارند.

برگهايي گريبان بدون كرك – لب پوش – كم وبيش هم اندازه – كشيده و يا انگشتي و تخم مرغي و اندكي نوك تيز و يا نوكدار و در پشت رگداراست . حاشيه برگ هاي پهن غشايي – شفاف و نهنج كلاپرك مخروطي – ميان تهي و بدون كرك ميباشند . و همچنين فندقه ها كشيده و قهوه اي خام ميباشند.

خواص: بابونه طبیعت گرم دارد، نیرو بخش تب های بلغمی و عفونت های دردناک را تسکین می دهد، کرم کش است، اشتها آور، قاعده آور، ضد درد هنگام دندانبندی کودکان،صفرابر، با غرغره کردن جوش های دهان و بوی بد دهان را از بین می برد.

نیازمندی های محیطی

آبیاری : به آبیاری کم نیاز دارد و تحمل خشکی و کم آبی را دارد.
دما : این گیاه مناسب آب و هوای معتدل میباشد و دمای بین -6 تا 28 درجه را تحمل میکند.
خاک : خاک لومی، ماسه ای شنی، خوب زهکشی شده
نور : بهتر است در آفتاب کامل قرار داشته باشد . در نیمسایه نیز رشد میکند ولی اگر گیاه در سایه باشد گل نمیدهد.
تکثیر : تکثیر گیاه بابونه به روش قلمه زدن میباشد. قلمه گرفته شده از شاخه های فرعی در تابستان و یا قلمه های پایه در زمان رشد مناسب میباشند.