گیاه مرزه


نام علمی : Satureja
خانواده : نعناعیان

رنگ گیاه سبز کدر می‌باشد که با همین مشخصه با دیگر گونه‌ها متفاوت است. ساقه مرزه دارای گره‌هایی است که از همین گره‌ها ساقه‌های دیگر منشعب می‌شوند و این ساقه‌ها نیز به نوبه خود دارای انشعاباتی جدید می‌گردند، به همین دلیل بوته گیاه به صورت پرشاخه و پرپشت به نظر می‌رسد. برگ‌های گیاه باریک، دراز، نوک تیز، نرم و پوشیده از تارهای کوتاه است که مات و کدر به نظر می‌رسند.برگ‌های مرزه همچنین دارای یک رگبرگ و غده‌های حاوی اسانس است. گل‌های آن نیز کوچک و به رنگ سفید، سفید مایل به گلی یا گلی رنگ است که در فصل تابستان ظاهر می‌شوند. این گل‌ها به صورت ضخیم و در طول ساقه قرار گرفته‌اند. مرزه به دو صورت خودرو و کشت شده وجود دارد. انتشار آن در اروپا به ویژه فرانسه، سیبری، جنوب و غرب آسیا و از جمله ایران است. محل رویش مرزه در ایران شامل شمال غرب، تبریز، خوی، ارسباران و قسمت‌های مختلفی از خراسان است. پرورش این گیاه به عنوان سبزی خوراکی بوده و استفاده خشک آن در ادویه‌جات در نقاط مختلف ایران رایج است.از این گیاه اسانسی حاصل می‌شود که به صورت مایعی بی‌رنگ یا مایل به زرد است. سرشاخه‌های آن بوی معطر و اثر نیرودهنده و تسهیل‌کننده عمل هضم و مقوی معده و مدر و بادشکن دارد. این گیاه در ایران جزو سبری‌های خوراکی به صورت خام و پخته در اغذیه مصرف می‌شود.

 خواص: گیاه مرزه طبیعت گرم دارد، مقوی قوای جنسی، ضد اسهال، قاعده آور، هضم کننده غذا و ضد انگل، درمان کننده نقرس.